„La brikofaristo“ estis la ununura kontraŭmilita gazeto,  kiu ekzistis en Germanio antaŭ la fino de la Unua Mondmilito, eldonita de Ret Marut, kiu nomiĝis post lia fuĝo kiel serĉata ŝtatkrimulo: B. Traven.

La krimo de Marut estis tio, ke li batalis kontraŭ la milito kaj kontraŭ koruptega socialdemokrata registaro, kiu murdis helpe de la socialdemokrato Noske kaj de aliaj reakciuloj laboristojn kaj revoluciulojn. La devizon donis Noske, kiu diris,"ke unu el ni devas esti la sangohundo" .

Marut laboris en la komitato  de la konsilia respubliko de Bavario (Baiern) kiel cenzuristo. Post la falo de la "Ruĝa Respubliko" li estis arestita kaj fuĝis en la vestoj de ino la unuan de majo en 1919.  Miloj da homoj post la falo de la "ruĝa respuliko" tie estis murditaj. En la biografio de Chris Hirte pri Erich Mühsam, aktiva partoprenanto en Munkeno, mi trovis la bildon kun la mitralo el tiu tempo, kiu troviĝis en la postlasaĵo de Mühsam. Mühsam estis unu el la unuaj, kiuj supozis, ke Marut estas Traven.

Maldekstre Oskar Maria Graf, fama bavara verkisto, el kies romano "Bolwieser" Fassbinder faris bonegan filmon, en la fono Irene Mermet, la batalkunulino de Marut, kiu ankoraŭ en Meksiko estis lia amikino, antaŭ ŝi staras nekonato, kiu aspektas kiel Fiete Jansen, juna komunisto, kiu partoprenis en komunista ribelo en Hamburgo flanke de Thälmann, (sed mi ne certas, ĉu li vere tiu estas), la dua eldekstre estas Ret Marut, kiu neniam eliris sen muŝokravato, eĉ ne en la batalon, kiel oni vidas ĉi tie, dekstre apud li Max Hoelz, Robin Hood el la regiono de Vogtlando, kiu estis forminta  post la hombuĉado en Bavario ruĝan armeon. Supozeble la foto ekestis ankoraŭ en la jaro 1919. Hoelz iris al Sovetunio, tie lia spuro perdiĝis, ĝis oni trovis lin tie pafmortita en rivero. Certe viktimo de la stalinistoj. Oni trovis lin morta en rivero en Ruslando.